Île d'Orléans Bridge

De Île d'Orléans-brug is een stalen hangbrug die de Sint-Laurensrivier kruist en de noordoever met een eilandengemeenschap verbindt. De hoofdoverspanning strekt zich ongeveer 320 meter uit, terwijl de torens zich ongeveer 66 meter boven waterniveau uitstrekken.

De bouw begon tijdens de Grote Depressie in de jaren 1930 als een werkgelegenheidproject dat het eiland met het vasteland zou verbinden. De ingenieur Philip Louis Pratley ontwierp deze overtocht, die eindelijk gelijktijdige toegang gaf aan wat een seizoensgebonden afhankelijke gemeenschap was geweest.

De brug veranderde het leven van eilandbewoners door een einde te maken aan hun afhankelijkheid van seizoensgebonden veerdiensten en winterijswegen. Het verbond een ooit geïsoleerde gemeenschap met het vasteland op een manier die dagelijkse routines permanent veranderde.

De brug draagt voertuigverkeer op Quebec Route 368 en maakt verbinding met de hoofdweg aan de noordoever, waardoor dit de primaire wegontsluiting naar het eiland is. Lopen of fietsen over de brug is niet toegestaan, dus een voertuig is nodig om deze oversteek te gebruiken.

Deze structuur heeft het onderscheid van de meest stroomafwaartse vaste kruising van de Sint-Laurensrivier in zijn regio. De locatie ervan maakt het een belangrijk mijlpaal voor het verbinden van gemeenschappen die eerder afhankelijk waren van watergebonden transportmethoden.

Locatie: Beauport

Locatie: Saint-Pierre-de-l'Île-d'Orléans

Ontstaan: 1934

Officiële opening: 6 juli 1935

Hoogte: 65,88 m

Gemaakt van: steel

GPS-coördinaten: 46.88000,-71.13667

Laatste update: 6 december 2025 om 18:41