Mistastin crater, Inslagkratermeer in Labrador, Canada

De Mistastin-krater is een inslagstructuur in Newfoundland en Labrador, Canada, van ongeveer 28 km (17 mi) doorsnee, met het vrijwel cirkelvormige Mistastin-meer van ongeveer 16 km (9,9 mi) doorsnee. In het meer ligt Mishta-minishtikᐡ, een boogvormig centraal eiland dat wordt gezien als de centrale opwelving van de krater. De omringende rotsen zijn grijsbruin, gegroefd en hebben plekken groene vegetatie.

De inslag van Mistastin vond ongeveer 36,6 miljoen jaar geleden plaats, in het Eoceen. De getroffen gesteenten hoorden bij een batholiet van adamelliet, mangeriet en lenzen anorthosiet. Kubisch zirkoniumoxide aan de kraterrand wijst op inslagtemperaturen boven 2.370 °C, de hoogste bekende korsttemperaturen op aarde. Het meer werd in 1968 na waarneming vanuit de ruimte als mogelijk inslagkrater herkend.

Het gebied ligt binnen de traditionele jachtgronden van de Mushuau Innu First Nation nabij de grens met Quebec, en een bezoek vereist toestemming uit respect voor de culturele betekenis van de regio.

Toegang tot de krater vereist voorbereiding op afgelegen wildernisomstandigheden en ruig terrein, en bezoekers moeten toestemming krijgen van de Mushuau Innu First Nation voordat ze naar deze geïsoleerde locatie in Labrador reizen.

Langs de kraterrand komt kubisch zirkoniumoxide voor, gevormd toen de inslag het gesteente boven 2.370 °C verhitte, ongeveer 43% van de oppervlaktetemperatuur van de zon. Het boogvormige centrale eiland van het meer, Mishta-minishtikᐡ, is de centrale opheffing van de krater; de rotsen vertonen planaire deformatiestructuren, diaplectisch glas en shatter cones.