Saint-Sulpice Seminary, Katholiek seminarie in Ville-Marie, Canada.

Het Seminarie van Saint-Sulpice is een gebouw van ruw breuksteen aan de rue Notre-Dame, teruggeplaatst van de straat om een vierkante cour d'honneur te vormen. Het centrale woonblok, gebouwd 1683–1685, heeft een mansardedak met twee witomlijste dakkapellen en een stenen toren met een ronde klok met Romeinse cijfers. Een houten dubbele deur met kleine glasruiten zit onder een platte stenen latei.

De bouw vond plaats tussen 1684 en 1687 onder leiding van François Dollier de Casson, waardoor het de oudste structuur in Oud-Montreal is die nog steeds zijn oorspronkelijke doel dient. Het seminarie markeert het begin van de katholieke priesterlijke opleiding in het Franse koloniale Noord-Amerika.

De naam Vieux Séminaire de Saint-Sulpice verwijst naar de Maatschappij van Priesters van Saint-Sulpice, die op 12 augustus 1657 in Montreal aankwam en het gebouw sinds de oprichting bezit. Hun in de 17e eeuw aangelegde tuin met geometrisch geschikte bedden, gazon en een centraal standbeeld volgens Franse renaissancetraditie is een van de oudste in zijn soort in Noord-Amerika.

Het seminarie staat aan de Rue Notre-Dame tegenover de Place d'Armes, naast de Notre-Dame-basiliek, in het oude centrum van Montreal. Het gebouw en de tuin blijven eigendom van de Priesters van Saint-Sulpice en zijn niet als museum open; de binnenplaats is aan de straat afgesloten door een muur met een portaal. De gevel van breuksteen en de klok uit 1701 zijn vanaf het plein en de straat te zien.

De klok aan de gevel werd in 1701 geplaatst; de wijzerplaat werd in Parijs gegraveerd door Paul Labrosse en verguld door de zusters van de Congregatie Notre-Dame. Ze zit bij de top van de stenen toren boven de daklijn, met Romeinse cijfers en zwarte wijzers, en behoort tot de oudste klokken van dit type in Noord-Amerika.