Trent–Severn Waterway, Nationale historische waterweg in Ontario, Canada

De Trent-Severn Waterway strekt zich 386 kilometer uit door Ontario en verbindt Lake Ontario bij Trenton met Georgian Bay via een systeem van rivieren, meren en 44 sluizen. De route loopt door bossen, wetlands en rotsachtige verhevingen van het Canadees Schild en overbrugt daarbij enkele honderden meters hoogteverschil tussen de twee eindpunten.

De route werd verkend als militaire verbinding, maar de eerste sluis, in 1833 gebouwd in het Kawartha Lakes-gebied, was een commerciële onderneming die de binnenmeren voor stoomschepen opende. Na de Oppercanada-opstand van 1837 oordeelde de regering dat de route te veel sluizen had voor snel militair gebruik, en de werken lagen decennia stil. In de jaren 1880 hervat onder John A. Macdonald, bereikte het kanaal Peterborough en Lake Simcoe in 1904, Trenton in 1918 en Georgian Bay in 1920, toen de eerste volledige doorvaart plaatsvond.

Recreatievaarders en kanoërs passeren nu de sluizen langs de route, terwijl weekendbezoekers afmeren in de kleine havenstadjes die de waterweg begeleiden. Op warme zomerdagen verzamelen gezinnen zich op de sluismuren om te kijken hoe boten langzaam door de kamers stijgen of dalen.

De waterweg is doorgaans bevaarbaar van mei tot en met oktober, hoewel exacte openingsdatums voor afzonderlijke secties licht kunnen verschillen afhankelijk van weersomstandigheden. Wandelpaden en uitkijkpunten bij sommige sluizen stellen bezoekers te voet in staat om de techniek en het omliggende landschap van dichtbij te bekijken.

De hydraulische hefsluis in Peterborough en Kirkfield behoren tot de weinige nog werkende ter wereld, waarbij boten binnen enorme met water gevulde tanks worden opgetild. Bij Big Chute vervangt een scheepsspoorlijn een traditionele sluis: boten worden uit het water op wielbakken getrokken en over land naar het volgende niveau vervoerd.