Vuurtoren van Pointe-au-Père

De vuurtoren van Pointe-au-Père is een 33 meter hoge betonnen constructie met acht steunberen die een centrale cilinder ondersteunen met een lens van Fresnel van derde orde aan de top. De locatie omvat ook een maritiem museum en bezoekersfaciliteiten met gerelateerde tentoonstellingen.

Gebouwd in 1909 als derde vuurtoren op deze locatie, vervangt het een eerder navigatiehelpmiddel van 1859. De voortdurende aanwezigheid van een baken op deze plaats demonstreert het belang ervan voor de maritieme geschiedenis.

De vuurtoren staat voor de scheepvaart op de Sint-Laurentiusrivier, waar zeelieden generatieslang op zijn licht hebben vertrouwd. De structuur maakt deel uit van de identiteit van de regio en weerspiegelt de blijvende verbinding van de gemeenschap met het water.

Bezoekers kunnen de vuurtoren betreden en genieten van het uitzicht vanaf de top, terwijl de omliggende gebied ook een onderzeeër biedt om te verkennen. Het beste moment om te bezoeken is op droge dagen wanneer klimmen veilig en comfortabel is.

De vuurtoren ontving noodsignalen tijdens het zinken van de RMS Empress of Ireland, een van de ergste maritieme rampen van Canada. Deze verbinding koppelt de plek aan een tragisch hoofdstuk in de navigatiegeschiedenis.

Locatie: Rimouski

Ontstaan: 1859

Architecten: Henri de Miffonis, William P. Anderson

Gemaakt van: concrete

Onderdeel van: Pointe-au-Père Lightstation

GPS-coördinaten: 48.51750,-68.46889

Laatste update: 11 december 2025 om 19:10