Sevastopol Park, Stadspark bij metrostation Vostok in Minsk, Wit-Rusland

Sevastopol Park is een groengebied in het oosten van Minsk dat zich uitstrekt over verschillende hectares tussen de straten Slavinsky, Kedyshko, Sevastopolskaya en Logoysky Trakt. Het beschikt over meerdere wandelpaden en openbare ruimten die in verschillende zones zijn georganiseerd voor uiteenlopende recreatieve doeleinden.

Het bosgebied langs de Sevastopolskajastraat van 67,1 hectare werd in 1954 aangeplant als sanitaire beschermingszone van de waterwinning Zelenovski, wat de samenstelling en structuur van de beplanting bepaalde. Er werd zonder vast plan geplant, vooral in rijen populier en esp, met esdoorn, linde en berk alleen als aanvullende soorten. Het plantsoen van 9,3 hectare aan de Kedysjkostraat kwam er in 1979 voor kortstondige en doorgaande recreatie. In de jaren 1970 maakte Minskproekt een inrichtingsplan en een programma uit de late jaren 1990 voorzag in de herinrichting van het gebied, maar het plan voor een snelle weg van de Derde Stadsring door het park werd na protesten van bewoners bij de stad niet uitgevoerd.

Bewoners noemen het bos al ‘Sevastopolpark’, hoewel het nog geen officiële parkstatus heeft; die wordt pas na de reconstructie met bijbehorende inrichting toegekend. De naam duidt een gebied aan dat nog door de straten Bolsjaja Slepnia en Knorina wordt gedeeld. Het park herbergt veel vogelsoorten, waaronder de zwartkop, de fluiter, de grote bonte specht, de gaai en de appelvink, en er leven ook eekhoorns.

Het park is gemakkelijk bereikbaar via metrostation Vostok en heeft meerdere ingangen die naar de wandelpaden leiden. Het wordt het best verkend te voet, dus het wordt aanbevolen om comfortabele schoenen te dragen om tussen de verschillende gebieden te bewegen.

Het 67,1 hectare grote gebied langs de Sevastopolskajastraat werd in 1954 zonder plan aangeplant, vooral in rijen populieren en ratelpopulieren, om te dienen als sanitaire beschermingszone voor de waterwinning Zelenovski. Esdoorn, linde en berk werden slechts als secundaire soorten gebruikt, en de aanplant wordt tot op heden aangevuld.