Belarusian State Museum of Folk Architecture and Life, Openluchtmuseum voor volksarchitectuur in Ozertsy, regio Minsk, Wit-Rusland

Het Belarussische Staatsmuseum voor Volksarchitectuur en Leven is een openluchtmuseum in Ozertso, ten zuidwesten van Minsk, bij de samenvloeiing van de Menka en de Ptitsj. Het tentoonstellingsgebied is verdeeld in sectoren naar historisch-etnografische regio's, waarvan er drie open zijn: Centraal-Belarus, Podneprovje en Poozerje. Er staan meer dan 25 monumenten van houtbouw uit de late 18e tot vroege 20e eeuw, waaronder kerken, een klokkentoren, een kapel, een gemeenschapsschuur, een school, een smederij, molens en boerenhoeven met herstelde interieurs.

De schilder Ferdinand Ruszczyc stelde al in 1908 een openluchtmuseum voor, maar de Eerste Wereldoorlog verijdelde het plan; een tweede poging bij Vilnius in 1931 eindigde met zijn dood in 1936 en de Tweede Wereldoorlog. Op 9 december 1976 nam de Raad van Ministers van de Wit-Russische SSR het besluit tot oprichting van het museum aan. Een werkgroep besteedde het volgende decennium aan plannen, en in 1988 werd het project van het Wit-Russische Restauratie- en Ontwerpinstituut goedgekeurd. Het terrein ligt 4 km van Minsk, bij de samenvloeiing van de Menka en de Ptitsj.

De gebouwen laten zien hoe plattelandsfamilies hun huizen inrichtten en wat belangrijk was in hun dagelijks leven. Je kunt zien hoe de indeling van ruimtes en alledaagse voorwerpen de gewoontes en waarden van gemeenschappen weerspiegelen.

Het terrein beslaat 151 hectare, met drie open sectoren: Centraal-Wit-Rusland, Podneprovye en Poozerye. In de zomer rijdt een paardenkoets en in de winter een slee, en in de zomer vertrekt een boot vanaf de museumsteiger. De korchma, meer dan 200 jaar oud, serveert nationale gerechten.

Enkele molens op het terrein werken nog steeds en kunnen graan malen wanneer de omstandigheden dit toestaan. Je kunt zien hoe waterkracht of windkracht de mechanische tandwielen aandreef.