Cinema Aurora, Bioscoop in Minsk, Belarus

Cinema Aurora is een bioscoop met drie zalen op de hoek van de Pushkinlaan en de Prytytskohostraat in Minsk, in 1987 gebouwd naar een ontwerp van Boris Lartsjenko, Nelli Temnova, Tatjana Koezmina en Valeri Kljoekovitsj. De zalen liggen boven elkaar volgens een hoogteverschil van 6,5 meter: de kleine Junha, de middelste Lazurny en de grote Krasny, oorspronkelijk met 205, 300 en 496 stoelen. De foyer bestaat uit terrassen op drie niveaus, verbonden door trappen, met uitgangen naar zomertuinen vanaf het bovenste niveau.

Het in 1987 naar ontwerp van de architecten Boris Lartsjenko, Nelli Temnova, Tatjana Koezmina en Valeri Kljoekovitsj gebouwde cinema opende op 23 januari 1988 met een vertoning van Vladimir Grammatikovs film 'Mio, mijn Mio'. Een naamwedstrijd die de krant 'Vecherniy Minsk' in 1986 uitschreef, leverde 105 stemmen voor 'Minsk' op, maar de autoriteiten kozen 'Aurora', naar de kruiser, dat slechts 22 stemmen had.

De naam komt uit een wedstrijd die de krant Vecherniy Minsk in 1986 uitschreef: 105 lezers stemden op „Minsk“, slechts 22 op „Aurora“, maar de stadsautoriteiten kozen Aurora, naar de kruiser die symbool stond voor de Oktoberrevolutie van 1917. De drie zalen heten Yunga, Lazurny en Krasny.

De bioscoop ligt op de kruising van de Pushkinlaan en de Prytytskohostraat, naast metrostation Pushkinskaya, en deelt het terrein met het 14 verdiepingen tellende hotel Orbita. De drie zalen liggen boven elkaar volgens een hoogteverschil van 6,5 meter, en de foyerterrassen op drie niveaus zijn met trappen verbonden, met uitgangen van het bovenste niveau naar zomertuinen. Op de tweede verdieping is een bar en naast het gebouw is parkeergelegenheid.

De naam werd door het stadsbestuur doorgedrukt ondanks een lezerspeiling van de krant Vecherniy Minsk in 1986: 105 stemmen voor „Minsk“, slechts 22 voor „Aurora“, de kruiser als symbool van de revolutie van 1917. De eerste openbare voorstelling op 23 januari 1988 was „Mio, mijn Mio“ van Vladimir Grammatikov.