Sofia

Sofia ligt in de Sofia-vallei tussen de Vitosha en het Balkangebergte, met brede lanen, parken en pleinen op ongeveer 595 meter hoogte. De straten vormen een losse rasterstructuur rondom het centrum, waar oudere buurten met flatgebouwen uit de socialistische tijd afwisselen met nieuwere commerciële en woonwijken.

De nederzetting groeide uit het oude Serdica door eeuwen van Romeinse, Byzantijnse en Ottomaanse controle voordat het in 1879 de hoofdstad van het onafhankelijke Bulgarije werd. De grote uitbreiding begon na de Tweede Wereldoorlog, toen het werd uitgebouwd als politiek en economisch centrum van de socialistische staat.

De Alexander Nevski-kathedraal, het Nationaal Cultuurpaleis en het Nationaal Theater Ivan Vazov vormen het hart van het theater- en concertleven, met uitvoeringen van klassieke muziek, opera en toneel tijdens het seizoen. 's Avonds verzamelen bewoners zich voor de grote zalen en wandelen door de nabijgelegen parken, waar het openbare leven zich mengt met kunst rondom deze oude gebouwen.

De metro verbindt Terminal 1 en Terminal 2 van de luchthaven Sofia met het stadscentrum, met treinen van 5 uur 's ochtends tot middernacht. Bussen en trams dekken de meeste buurten, en kaartjes kunnen worden gekocht bij kiosken of in de stations.

Natuurlijke minerale bronnen ontspringen binnen de stadsgrenzen en bieden gratis thermaal water via drinkfonteinen bij het gebouw van de Centrale Minerale Baden. Bewoners vullen vaak hun flessen bij deze plekken, vooral op doordeweekse ochtenden.