Watermolen van Tielen, Beschermde watermolen in Tielen, België

Watermolen van Tielen is een bakstenen watermolen op de Aa aan de Watermolenstraat 6 in Tielen, gemeente Kasterlee. Het steile dak met rode pannen draagt twee rijen groen omkaderde dakkapellen, vijf onder en vier boven met een dakraam ertussen. In het hogere rechterdeel zit een groot zwart waterrad in een wit geschilderde nis.

Een watermolen op de Aa wordt voor het eerst vermeld op 24 november 1428, toen Catherina de Papen, echtgenote van Daniël van Ranst, voorkwam in het leenboek van Jan III van Brabant. De molen viel in 1565 om door een grote ijsgang op de Aa, en het huidige gebouw werd in 1681 gezet. Hij bleef deel van de erfenis van de Heren van Tielen tot 1918, toen hij voor het eerst werd verkocht aan Fik Dionys.

De molen hoorde bij de Heren van Tielen, die belasting hieven op waterkracht en de dorpsboeren verplichtten hun graan hier te malen. De heer stelde de molenaar aan, die de molen als knecht of pachter uitbaatte en een deel van het graan als belasting in de graanzak van de heer moest overscheppen. Tot 1918 bleef de molen verbonden met het kasteel van Tielen; toen werd hij voor het eerst verkocht, aan Fik Dionys, wiens zoon Louis Dionys de laatste molenaar was.

Het molengebouw staat langs de Watermolenstraat en is van buiten zichtbaar, hoewel de toegang van binnenuit beperkt kan zijn. Bezoekers moeten rekening houden met vochtige omstandigheden rond het rivierwerk en stevig schoeisel dragen.

Tot 1918 bleef de molen verbonden met het kasteel van Tielen en de erfenis van de Heren van Tielen; toen werden molen, woning, paardenstal en bakhuis voor het eerst verkocht aan Fik Dionys. Zijn zoon Louis Dionys was de laatste molenaar. In 1943 werd het houten rad vervangen door een metalen rad.