Hotel José Ciamberlani, Art-nouveauhuis in Elsene, Brussel, België

Het Hôtel José Ciamberlani is een symmetrisch art-nouveaubouw van vier traveeën uit 1900 aan de Paul-Émile Jansonstraat 23-25 in Elsene. De benedenverdieping in blauwe steen bevat twee ingangsdeuren; de linker is een koetspoort waardoor ruiters en hun paarden naar de stallen achteraan reden. De drie bovenverdiepingen zijn wit bepleisterd boven rechthoekige stenen; op de eerste verdieping springt een in 1920 toegevoegde erker met trapeziumvormige basis en drie traveeën uit, en alle vensters hebben glasramen in hun bovenste deel.

José Ciamberlani, een paardenliefhebber, gaf Paul Hankar in 1900 de opdracht voor dit art-nouveauhuis, met achteraan stallen en een zadelkamer. José was de broer van schilder Albert Ciamberlani, voor wie Hankar drie jaar eerder een woning had gebouwd. Het is een van Hankars laatste werken; hij overleed in januari 1901. In 1920 verving een oriel op de eerste verdieping een reeks kruisvensters. Het gebouw en de stallen zijn sinds 7 juni 2001 beschermd.

José Ciamberlani, een liefhebber van paarden en paardrijden, liet achter het herenhuis stallen en een zadeldepot bouwen. De twee toegangsdeuren op nummer 23 en 25 verschillen in breedte: de breedste, een tweevleugelige koetspoort, gaf ruiters, hun paard en hun span doorgang naar de achterzijde. Zijn broer Albert, schilder, had drie jaar eerder zijn eigen huis bij Hankar besteld, met een gevel aan de Defacqzstraat 48.

Het gebouw staat op de nummers 23 en 25 van de Paul-Émile Jansonstraat in Elsene, een straat waar ook Victor Horta's Hotel Tassel op nummer 6 staat. De twee ingangen verschillen: nummer 23 is een koetspoort waardoor ruiters en hun paarden naar de stallen achteraan reden, nummer 25 is de eigenlijke huisingang. Op de eerste verdieping verving in 1920 een erker de oorspronkelijke reeks vensters met middenstijl.

Het gebouw werd besteld door José Ciamberlani, een paardenliefhebber die op het achterliggende perceel stallen en een zadelkamer liet bouwen; de koetspoort op nummer 23 gaf ruiters, hun paard en hun span toegang tot de achterzijde. Het is een van de laatste werken van Paul Hankar, die in januari 1901 overleed.