Sint-Waldetrudiskerk, Gotische parochiekerk in Herentals, België.

De Sint-Waldetrudiskerk is een basiliek in Brabants-gotische stijl met een lage vieringtoren tussen koor en schip, gebouwd uit Balegemse zandsteen en bedekt met leien. Het koor met omgang en zijkapellen dateert van 1417–1449, het driebeukige schip van zeven traveeën begon in 1453. De westgevel draagt een beeld van de patroonheilige (1978, M. Peeters), en de toren kreeg in 1901 een spitse naald.

De bouw begon in de 14e eeuw met de ongewone vieringtoren, die vóór de transepten en het schip werd opgetrokken. Het koor, toegeschreven aan Gillis van den Bossche, was klaar in 1449; het driebeukige schip volgde vanaf 1453. Nadat het oostkoor onder de Staten-Generaal (1576-1584) vervallen was, werd het met een bakstenen muur gesloten, gedateerd 1626 en 1646. In 1785 kwam er een sacristie bij.

De kerk bewaart negen schilderijen van de Herentalse schildersfamilie Francken uit de 16e en 17e eeuw, waaronder enkele triptieken. Het bekendste werk is het Brusselse retabel van omstreeks 1520 door Passier Borreman, met de marteldood van de HH. Crispijn en Crispinianus, beschermheiligen van schoenmakers en leerlooiers. Na 1584 vulden de ateliers van de Francken de twintig zijaltaren met hun werk.

De toegang tot de kerk is via Kerkplein in het centrum van Herentals, waarbij de deuren voornamelijk vrijdag tot zondag in de middag geopend zijn. Het is verstandig om van tevoren de exacte bezochstijden te controleren, omdat deze per seizoen kunnen verschillen.

De vieringtoren, het enige overblijfsel uit de 14e eeuw, staat tussen koor en schip in plaats van aan de westkant, ongewoon voor de Brabantse gotiek. De naaldspits van 1901 verving een bolvormige bekroning uit 1796. Schip en koor staan bovendien schuin op de lage dwarsbeuk.