Sint-Albertuskerk, Kerk in Genk, België.

De Sint-Albertuskerk is een bakstenen zaalkerk gebouwd in 1939–1941 naar een ontwerp van Henri Lacoste, met een zeer massieve aangebouwde toren naar het voorbeeld van de toren van de Sint-Niklaaskerk in Veurne. Het schip heeft een hoog en steil zadeldak, en de voorgevel wordt gekenmerkt door diepe, hoge mijtervormige vensters met kristalglas in beton. Het zadeldak van het ingangsportaal loopt evenwijdig met dat van de kerk.

De Sint-Albertuskerk werd tussen 1939 en 1941 gebouwd naar een ontwerp van Henri Lacoste als zogeheten mijnkathedraal voor Zwartberg. De massieve aangebouwde toren is geconcipieerd naar het voorbeeld van de toren van de Sint-Niklaaskerk te Veurne, terwijl het eigenlijke kerkgebouw onder een hoog en steil zadeldak bijna in het niet valt. De diepe, hoge mijtervormige vensters met kristalglas in beton waren in die tijd een nieuwigheid.

De kerk wordt een mijnkathedraal genoemd, een verwijzing naar de steenkoolontginning in Zwartberg die de parochie vorm gaf. Binnen staat een 9 meter hoge Barbaratoren, een schrijn voor de heilige Barbara, patrones van de mijnwerkers. Het interieur is schemerdonker, met Venetiaans glasmozaïek en een bronzen kandelaar; het altaar, de ciborie en beide ambonen werden ontworpen door Henri Lacoste.

Het gebouw is openbaar toegankelijk en wordt regelmatig gebruikt voor diensten en gemeenschappelijke activiteiten. De hoofdingang bevindt zich op Kerkplein aan de Hoevenzavellaan in Genk, wat het gemakkelijk te vinden maakt.

In het interieur staat een 9 meter hoge Barbaratoren, gewijd aan de patrones van de mijnwerkers, die aan de mijnbouwherkomst van de kerk herinnert. Het altaar, de ciborie en beide ambo's werden ontworpen door architect Henri Lacoste, en Venetiaans glasmozaïek brengt kleur in het schemerdonkere interieur.