Sint-Niklaaskerk, Kerkgebouw in Diksmuide, België

De Sint-Niklaaskerk is een driebeukige baksteengotische basiliek met zeven traveeën en een massieve vier verdiepingen hoge westtoren, bekroond door een met leien gedekte lantaarn. De derde verdieping van de toren heeft drie spitsbogige galmgaten, op de hoeken staan getrapte steunberen. De zuidelijke zijbeuk sluit aan op de toren, waarvan de begane grond als doopkapel dient; zuidwestelijk is een traptoren met gemetselde spits aangebouwd.

De kerk werd in 1144 ingewijd door bisschop Milo van Terwaan en in de dertiende eeuw uitgebreid. Na de brand van 1333 werd ze heropgebouwd met restanten van het oudere gebouw. In 1914 gebruikte de Duitse artillerie vanuit Klerken de torenspits als oriëntatiepunt en verwoestte de kerk; architect Jozef Viérin leidde de heropbouw in 1923-1925. Brandbommen op 27 mei 1940 legden haar opnieuw in de as, en de restauratie onder Jozef en Luc Viérin duurde tot begin jaren vijftig.

De kerk is gewijd aan de heilige Nicolaas, patroon van de zeelieden, een logische keuze voor een stad die vroeger op de zee was gericht. In de zijbeuken staan voorwerpen die na de Eerste Wereldoorlog uit de ruïne werden gered: fragmenten van kapitelen, kandelaars en een gepolychromeerd beeld van een ongeïdentificeerde vrouwelijke heilige. In de narthex staat een replica van de eikenhouten kerkmeestersbank uit 1542.

De kerk ligt dicht bij het stadscentrum in de buurt van de Grote Markt en is gemakkelijk bereikbaar vanaf het gemeentehuis. Bezoekers kunnen verwachten dat deze hoofdzakelijk tijdens kerkdiensten open is, met regelmatige bezoekingsuren.

Volgens de zeventiende-eeuwse schrijver Antonius Sanderus ligt de componist Jacobus Clemens non Papa begraven in de Sint-Niklaaskerk. Die bewering berust alleen op Sanderus; een graf of gedenkplaat is voor bezoekers niet te zien, zodat de band met de componist een schriftelijke overlevering blijft en geen zichtbaar graf.