Kasteel Duras, Klassiek kasteel in Sint-Truiden, België

Het Kasteel van Duras is een neoclassicistisch landhuis in Duras, deelgemeente van de Belgische stad Sint-Truiden, gebouwd tussen 1787 en 1789 naar een ontwerp van Ghislain-Joseph Henry. De crèmekleurige gevel heeft een uitspringende ingangsportiek met zes Ionische zuilen die een kleine koepel dragen, en een balustrade bovenop het centrale blok. Het gebouw staat achter een ijzeren hek op een gekasseid voorplein, met vleugels met rechthoekige vensters en een park met een platanendreef.

Het huidige kasteel werd tussen 1787 en 1789 gebouwd naar een ontwerp van architect Ghislain-Joseph Henry voor graaf Jean-Joseph-Philippe van der Noot, op de plaats van een waterburcht van de graven van Duras die al in 1102 werd vermeld. In 1902 verwoestte een brand het vrijwel volledig en het werd onmiddellijk heropgebouwd. In 1945 trof een Duitse V1 het met opzet; tussen 1960 en 1962 werd het gerestaureerd met hulp van de Belgische staat en graaf van Liederkercke, nadat het in 1948 tot beschermd monument was uitgeroepen.

Het kasteel is nog steeds in bezit van de familie d'Outremont, die afstamt van Louise van der Noot; na de dood van haar eerste echtgenoot, prins Louis de Ligne, in 1813 huwde zij graaf Charles d'Outremont. Enkele keren per jaar is het kasteel voor het publiek te bezichtigen en het is steeds te huur voor trouwfeesten.

Het kasteel ligt aan het einde van een platanendreef, in een park met een van de grootste mammoetbomen van Limburg. Het domein beslaat meer dan 100 ha bossen, weilanden, akkers en hoogstamboomgaarden, met een watermolen en een landbouwbedrijf. Het kasteel is slechts enkele keren per jaar voor het publiek te bezichtigen.

Het domein beslaat meer dan 100 ha bossen, weilanden, akkers en hoogstamboomgaarden en omvat een watermolen en een landbouwbedrijf. In het park staat een van de grootste mammoetbomen van Limburg. Het kasteel is te bereiken via een platanendreef.