Ter Biestmolen, watermolen in Nederzwalm, België

Ter Biestmolen is een watermolen op de linkeroever van de Zwalmbeek in Nederzwalm, niet op een eiland. De onderste verdieping is van verweerde bruine baksteen met donkere herstellingen; daarboven ligt een rood geschilderd deel met vier wit omrande vensters naast een hoger bakstenen gebouw onder een steil leien dak. Het water loopt onder de boerderij en het molenhuis door en drijft twee ingebouwde bovenslagwielen aan.

De molen werd voor het eerst in 1063 vermeld en bleef eeuwenlang verbonden met de abdij van Ename. Het maalde graan en perste olie uit zaden tot 1883, toen grote renovaties het gebouw vergrootten en efficiënter maakten.

De molen wordt ook Simoensmolen genoemd. Sinds de verbouwing van 1987-1988 zijn er een taverne en restaurant in het molengebouw, waar bezoekers nu eten en drinken. Tot de stilleging in 1970 werd er graan gemalen en olie geperst uit lijnzaad, raapzaad en koolzaad.

De molen staat op de linkeroever van de Zwalmbeek, niet op een eiland. Aan de overzijde van de beek is een ruime parking, en paden lopen stroomopwaarts langs de Zwalmbeek; stroomafwaarts loopt het wandelpad Boeketje-Vlaanderen tussen Terbieststraat en Hoogstraat langs de Peerdestokbeek, voorbij de monding daarvan in de Zwalmbeek.

De generator die de Duitse bezetter tijdens de Eerste Wereldoorlog plaatste, staat nog steeds in het bijgebouw van de molen, niet in de molen zelf. Het bedrijf liep door tot 1970 en stopte een jaar nadat molenaar Gerard Leys omkwam bij het smeren van de as.