Kasteel van Westerlo, Middeleeuws kasteel in Westerlo, België

Het Kasteel van Westerlo, plaatselijk Oud Kasteel genoemd, is een bakstenen kasteel dat direct uit het water oprijst, met een hoge middenvleugel onder een leien dak met een achthoekige koepel. Ronde bakstenen torentjes met kegelvormige daken flankeren de voorste hoeken, en een stenen band loopt onder de dakrand. De centrale donjon heeft muren van meer dan 2 m dik, gebouwd in lokale bruine steen in de late 14de eeuw.

De heren van Wezemaal bouwden de centrale donjon in de tweede helft van de veertiende eeuw in lokale bruine steen, vermoedelijk op de plaats van een oudere vesting. In 1484 kwam het kasteel in bezit van de familie de Merode, die het nog bewoont; vanaf de zestiende eeuw verloor het zijn verdedigend karakter en negentiende-eeuwse restauraties gaven het weer een middeleeuws uitzicht.

De kamers tonen wandtapijten en familieportretten die het verhaal vertellen van de adel die hier door de eeuwen heen woonde. Bezoekers kunnen zien hoe Europese kunstcollecties en persoonlijke voorwerpen het karakter van elke kamer bepaalden.

Het gebouw is op bepaalde zomerdagen voor bezoekers geopend en biedt rondleidingen door geselecteerde kamers. Bezoekers moeten stevig schoeisel dragen, omdat de paden door het park onregelmatig kunnen zijn.

Het terrein bevat twee verschillende bouwcomplexen: een middeleeuwse structuur en een toevoeging uit het vroege 20e eeuw. Deze twee structuren onthullen hoe de familie hun woning over generaties heen aanpasten en uitbreidden.