Aartsbisschoppelijk Paleis van Mechelen

Het Aartsbisschoppelijk Paleis van Mechelen is een neoclassicistisch bisschoppelijk paleis op Wollemarkt 15 met Italiaanse architecturale invloeden. Het heeft een U-vormige plattegrond met sterke horizontale lijnen en een symmetrisch ontworpen gevel die kenmerkend is voor de neoclassicistische architectuur van de 18e eeuw.

Kardinaal Thomas Philippe d'Alsace gaf opdracht voor de bouw van het paleis tussen 1719 en 1741, ter vervanging van twee patriciërshuizen die eerder als toevlucht voor de Abdij van Affligem dienden. Tijdens de Franse bezetting in 1789 werd het gebouw tijdelijk omgezet in een brouwerij nadat zijn noordelijke vleugel en delen van de oostelijke vleugel waren gesloopt.

Het paleis dient als residentie van de Aartsbisschop van Mechelen-Brussel en blijft een belangrijk centrum van katholieke kerkelijke autoriteit. Het voortdurende gebruik ervan toont de blijvende religieuze betekenis van Mechelen in het Belgische kerkelijk leven.

Het interieur van het paleis is over het algemeen gesloten voor het publiek, maar bezoekers kunnen de paleistuin verkennen en groepsrondleidingen regelen om de ingangshal en kapel te zien. Het is aan te raden de buitenkant aan de Wollemarkt te bezoeken en van tevoren te informeren naar mogelijke speciale toegangsmogelijkheden.

De locatie van het paleis diende ooit als toevluchtsoord voor monniken van de Abdij van Affligem voordat het werd omgevormd tot een vorstelijk-bisschoppelijke residentie. Deze spirituele erfenis van de plaats maakt het meer dan slechts een architectonisch monument.