Waterburcht van Millen, Kasteel in Millen, Riemst, België

De Waterburcht van Millen staat aan de Kattestraat als een vierkante waterburcht, herleid tot de oost- en westvleugel, verbonden door een lage brug en een walkway met leuning. De oostvleugel bewaart een 14e-eeuwse linkertoren van mergelsteen met gotisch gewelf; de geveltop erboven mengt rode baksteen met banden van lichte steen en twee hoge getraliede vensters.

Voor het eerst geregistreerd in 1366, diende het als centrum van de heerlijkheid Millen en ging door verschillende adellijke families. Deze eigendomswisselingen vormden de rol ervan in de regionale machtstructuur.

De naam Millen komt van Milina, de heerlijkheid waarvan het kasteel het centrum was. Tegenwoordig is in het gebouw een museum ondergebracht dat het leven van de adel in de 16e en 17e eeuw verbeeldt, en het is een centrum van fietsroutes over het versterkte verleden van de euregio. Ook is er een toeristisch eetcafé in het gebouw.

Een brasserie binnenin serveert regionale producten en heeft een ruim terras om te eten en ontspannen. Dit stelt bezoekers in staat om uit te rusten na verkenning van het terrein.

In 1811 kocht baron de Blisia het kasteel en liet een groot deel slopen, waaronder de donjon en de zuidwesttoren; alleen de oost- en westvleugel bleven over en deden dienst als boerderij, tot de gemeente de resten in 1972 aankocht en restaureerde.