Begijnhof Ten Wijngaerde, Begijnhof in Brugge, België
Ten Wijngaerde is een begijnhof in het zuiden van Brugge waarvan de witgeschilderde bakstenen huizen, meestal uit de 16de tot 18de eeuw, een met bomen beplante grasvlakte omringen. Een monumentale poort uit 1776, bereikbaar via een ezelsbruggetje met een beeld van de heilige Elisabeth van Hongarije, vormt de toegang. De gotische Sint-Elisabethkerk werd na een brand in 1584 heropgebouwd en rond 1700 verbouwd.
Dit complex werd in 1244 gesticht onder bescherming van Margaretha van Constantinopel en functioneerde als een onafhankelijke gemeenschap waar vrouwen leefden en werkten. Benedictijnse nonnen bewonen het sinds 1927 en zetten de lange traditie van vrouwelijk religieus leven op de plek voort.
De naam De Wijngaard verwees waarschijnlijk naar de laaggelegen graslanden waar de gemeenschap zich vestigde. De begijnen verdienden hun brood in de lakennijverheid, en de kleine witte huisjes rond het grasveld, sommige uit de 15de eeuw, huisvestten vrouwen zonder formele geloften. Een museum in een huisje bij het portaal toont hun borduur- en kantwerk.
Het terrein is dagelijks open en nodigt bezoekers uit voor een rustige wandeling door de binnenplaats en omgeving. Delen van de kerk en enkele huizen kunnen worden bezocht, hoewel het museumgedeelte afzonderlijk toegankelijk is.
De naam Ten Wijngaerde verwees waarschijnlijk naar laaggelegen grasland, en de eerste begijnen vestigden zich bij een waterloop omdat de lakenbewerking veel water vroeg. Vanaf 1299 ressorteerde het hof rechtstreeks onder koning Filips de Schone en droeg het de titel „Prinselijk Begijnhof”.
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 94.019 bijdragers wereldwijd.
