Begijnhof Diest, Middeleeuwse religieuze gemeenschap in Diest, België.

Het begijnhof van Diest is een ommuurde wijk van ongeveer 90 huizen die langs straten staan in plaats van rond één plein, achter een monumentale poort aan het einde van de Begijnenstraat. Omstreeks 1550 verving pastoor Niklaas Esch de vakwerkhuizen door een dambordpatroon rond de kerk, het plein en de infirmerie. De meeste bewaarde huizen dateren uit de 17e en 18e eeuw.

Het begijnhof werd in 1253 gesticht door Arnold IV, heer van Diest, die de grond kocht van de abdij van Sint-Truiden. Rond 1550 liet pastoor Nicolaas van Essche de lemen huizen afbreken en legde een dambordpatroon aan rond de kerk, het plein en de infirmerie. De huizen werden geleidelijk heropgebouwd, de meeste dateren uit de 17e en 18e eeuw.

De Sint-Katerijnakerk toont religieuze kunstwerken en weerspiegelt hoe vrouwen hier een spiritueel leven leidden zonder de strikte regels van kloosters. De kunst en het uiterlijk van de kerk vertellen over de bijzondere plaats die deze vrouwen in de samenleving hadden.

Het begijnhof ligt achter een monumentale poort aan het einde van de Begijnenstraat, ten noordoosten van de oude binnenstad van Diest. De voormalige infirmerie huisvest nu een cultureel centrum met vergader- en expositiezalen. Het begijnhof is sinds 1938 beschermd als monument en maakt sinds 1998 deel uit van het UNESCO-werelderfgoed.

De gevels hebben rode stenen met uitgehouwen nissen met heiligenbeelden in het hele complex. Deze details stammen uit verschillende perioden en creëren een mozaïek van bouwstijlen over meerdere eeuwen.