Kasteel van Zellaer, Neogotisch kasteel in Bonheiden, België

Het Kasteel van Zellaer is een neogotisch kasteel ten noorden van het centrum van Bonheiden, gebouwd op een kunstmatig eiland in een grote vijver. Het rechthoekige gebouw heeft ronde hoektorens met kegelvormige leien daken, een hogere toren rechts en een centrale boogingang onder een rond venster, met kantelen en pinakels erboven. De muren bestaan uit witte zandsteenblokken van de afgebroken forten van Vilvoorde.

Vóór het huidige kasteel stond hier al een kasteel: een verkoopaankondiging van 20 oktober 1836 beschrijft een vierkant gotisch gebouw met vier torens en een belvedère, en bij de afbraak vond men houten palen die mogelijk uit de 13de eeuw dateren. Wellicht gaf Wouter Berthout, heer van Mechelen, de opdracht en was kanunnik Arnold van Zellaer de eerste eigenaar. Het huidige kasteel werd in 1888–1892 gebouwd voor baron Gustavius Eugenius Leo Maria Gislainus de Vrière naar plannen van de Mechelse architect Heugenbaarts, met witte zandsteen van de afgebroken forten van Vilvoorde die van Zellaer afhankelijke landbouwers met paard en kar vervoerden. Het werd beschadigd in de Eerste Wereldoorlog, vanaf eind jaren 1950 hersteld door priester Vincent d'Héu en in 1962 geopend voor het Foyer de Charité.

De naam van het kasteel komt van Arnold van Zellaer, een vroege eigenaar van de middeleeuwse burcht op deze plek. Sinds 1962 huist er een gemeenschap van de beweging Foyer de Charité, gesticht door Martha Robin en hierheen gebracht door de franciscaanse priester Vincent d'Heu. Vandaag dient het als bezinningscentrum voor gebed en spirituele praktijk.

Het kasteel staat op een kunstmatig eiland in een grote vijver en is bereikbaar via een stenen brug aan de oostzijde. Het huisvest nu een bezinningscentrum van de beweging Foyer de Charité, waardoor bezoek geen gewoon toeristisch aanbod is; informeer bij het centrum voor u een bezoek plant. Het omliggende park, sinds 2017 beheerd door de Stichting Kempens Landschap, bewaart verschillende brede grachten.

De witte zandsteenblokken in de muren komen van de afgebroken forten van Vilvoorde; de van Zellaer afhankelijke landbouwers moesten ze met paard en kar vervoeren. De bewering dat het kasteel een verkleinde kopie van een Loirekasteel is, is nooit bewezen, al lijkt het op Sully-sur-Loire.