Sint-Catharinabegijnhof, Middeleeuwse religieuze gemeenschap in Tongeren, België

Het Sint-Catharina-beguinage is een ommuurd geheel met smalle geplaveide straten, kleine binnenplaatsen en bescheiden woonhuizen in regelmatige rangschikking. De gebouwen mengen eenvoudige woningen met grotere religieuze ruimten, wat een zelfstandige wijk vormt.

Al vóór 1239 woonden begijnen in Tongeren, bij het oude Sint-Jacobsgasthuis nabij de Kruispoort. De omwalling van 1240-1290 liet hun woningen buiten de verdediging vallen, waarop zij in 1257 een stuk grond kregen bij de Jeker en de Moerenpoort. De 17de eeuw bracht welvaart: houten huisjes werden door stenen vervangen en tussen 1610 en 1716 werd het hele terrein volgebouwd, met op het hoogtepunt bijna 100 woningen en meer dan 300 begijnen. In 1789 werden het begijnhof door de Franse bezetters onteigend en aan particulieren verkocht.

De beguinage was een plek waar vrouwen zelf konden bepalen hoe zij hun geestelijk leven wilden inrichten zonder kloostervlofte. In de stille straten en eenvoudige huisjes zie je nog vandaag hoe zij een eigen manier van leven creëerden.

De plaats loopt gemakkelijk te voet, met vlakke wegen en goede oriëntatie in het geheel. Een museum in een van de binnenplaatsen biedt informatie over de vroegere bewoners en hun dagelijks leven.

De Infirmerie in de Sint-Ursulastraat deed al in 1264 dienst als ziekenverblijf en gastenverblijf; het huidige gebouw dateert uit de tweede helft van de 17de eeuw. Het Brouwhuis, de begijnhofbrouwerij, werd in 1644 opgetrokken als diephuis in Maasstijl.