Belfort van Kortrijk, Middeleeuwse klokkentoren in Kortrijk, België

De Belfry van Kortrijk is een middeleeuwse stenen toren die op het centrale marktplein staat met een lichte helling naar het westen. De structuur rijst ongeveer 70 meter op en wordt bekroond door vier kleinere torens rondom zijn hoofdtoren.

Het belfort werd omstreeks 1307 op de Grote Markt gebouwd, toen Kortrijk bloeide dank zij de Vlaamse lakenindustrie; alleen de basis dateert nog uit die tijd. Door stabiliteitsproblemen werd de top ingekort en vervangen door een lagere spits met vier kleine hoektorentjes. De toren hoorde bij de oude Lakenhalle van 1411, die omstreeks 1550 haar functie verloor en tot 22 huizen werd omgebouwd. Na de sloping daarvan in 1896-1899 werd de vrijstaande toren door protest van burgers van de geplande afbraak gered en door Joseph Viérin gerestaureerd.

Het belfort staat sinds 4 december 1999 op de UNESCO-Werelderfgoedlijst, als deel van de Belforten van België en Frankrijk. De klokken regelden het leven in Kortrijk: ze luidden bij het openen en sluiten van de stadspoorten, bij begin en einde van de werktijd, bij feestelijkheden en om aan te geven vanaf wanneer men niet meer zonder toorts door de straten mocht lopen. In 1994 kreeg de toren een nieuwe beiaard; in de zomer zijn er vaak beiaardconcerten.

Een smalle, steile trap leidt naar de top van de toren en is zonder toegangsgeld voor het publiek toegankelijk. De toren helt lichtjes over naar het westen, zodat de klim en het uitzicht boven die helling volgen. Reken tijd voor de vele treden en de nauwe doorgang.

Twee mechanische figuren genaamd Manten en Kalle werden in 1961 toegevoegd om de klokken op geplande tijden te slaan. Deze geautomatiseerde performers zijn een zeldzaam voorbeeld van behouden mechanismen die belringing met bewegingsshows combineren.