Hubertussleutel, Religieus voorwerp in de Ardennen, België

De Hubertussleutel is een metalen voorwerp in de vorm van een spijker, kruis of kegel; het getoonde exemplaar is een vergulde sleutel met een rechthoekige baard en een holle, eivormige kooi van vervlochten stroken, verbonden door een ring en een klein gesneden dierenkopje. Hij werd verhit en op hondenbeten gedrukt als genezing tegen hondsdolheid.

De oorsprong van de sleutel wordt in Luik rond het midden van de 12e eeuw geplaatst, mogelijk verbonden met pogingen om de reputatie van de Luikse Kerk te herstellen na de Investituurstrijd. Geschreven bronnen vermelden hem pas vanaf het midden van de 13e eeuw, na veranderingen tijdens de renovatie van de collegiale kerk Saint-Pierre in Luik, de oorspronkelijke begraafplaats van Sint-Hubertus. Het gebruik werd in 1828 door de Kerk verboden.

De sleutel is genoemd naar Sint-Hubertus, patroonheilige van jagers, wiskundigen, opticien en metaalbewerkers. In het klooster van Saint-Hubert in de Belgische Ardennen werd hij aan de heilige gewijd en beschermde hij honden en andere huisdieren tegen hondsdolheid; genezenen pelgrimeerden naar Nonnweiler. Het getoonde stuk is een vergulde sleutel met gebeeldhouwde dierenkop en opengewerkte kooi.

De sleutel is een sacramenteel voorwerp dat wordt bewaard in de collegiale kerk Saint-Pierre in Luik, de oorspronkelijke begraafplaats van Sint-Hubertus, waar bronnen hem voor het eerst vermelden rond het midden van de 13e eeuw. Het is geen museumstuk uit een kathedraalschatkamer; zoek hem in de context van de relieken van de Luikse kerk. Het getoonde object is een dof gouden sleutel met een opengewerkte eivormige kooi en een klein dierenkopje aan de schacht.

De band van de sleutel met Petrus en Hubertus moest de stichter van de universele Kerk verbinden met de stichter van de lokale Kerk van Luik, die verzwakt was door de Investituurstrijd. De relikwie zou omstreeks het midden van de 12e eeuw in Luik zijn ontstaan, maar geschreven bronnen noemen haar pas vanaf het midden van de 13e eeuw, na wijzigingen bij de vernieuwing van de Sint-Pieterskerk in Luik, de oorspronkelijke begraafplaats van Sint-Hubertus.