Deutscher Soldatenfriedhof Langemark, Duitse militaire begraafplaats in Langemark-Poelkapelle, België.

De Duitse militaire begraafplaats Langemark is een vlak grasveld met donkergrijze stenen platen die gelijk met de grond in rechte rijen zijn gelegd, met drie donkere stenen kruisen tussen twee middelste rijen. Een lage muur en een gebouw begrenzen de achterrand. Bij de ingang draagt een rechthoekig grijs stenen blok een krans van rode kunstklaprozen.

De begraafplaats ontstond in 1915 als kleine dodenakker tijdens intense gevechten aan het Westfront en werd in 1932 in zijn huidige vorm herschikt. De uitbreiding weerspiegelt de omvang van de verliezen gedurende de hele oorlog.

De vier treurende soldaten vooraan de begraafplaats werden door beeldhouwer Emil Krieger in brons gegoten en in 1956 geplaatst; ze worden geacht de wacht te houden over de gevallenen. Het terrein wordt onderhouden door de Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge; op 22 mei 2009 speelde een Vlaamse muziekgroep op doedelzakken de Duitse soldatenklaagzang 'Ich hatt' einen Kameraden' tijdens een Belgisch-Brits-Duitse plechtigheid.

De toegang vanaf de parking loopt door een donker, tunnelvormig informatie- en herdenkingsgebouw, waar schermen de Eerste Wereldoorlog, de Vlaamse veldslagen en de geschiedenis van de begraafplaats tonen, terwijl schietgaten aan de overzijde uitzicht geven op de graven. Het terrein ligt aan de noordelijke uitgang van Langemark, aan de weg naar Houthulst en Diksmuide, en trekt jaarlijks ongeveer 100.000 bezoekers.

In het gemeenschappelijk graf rusten 24.917 militairen, onder wie de jachtvlieger Werner Voss. De Volksbund wist later bijna 17.000 van de doden te identificeren; hun namen werden in bronzen platen gegoten en op zware steenblokken rond het graf bevestigd. De vier treurende soldaten op de achtergrond zijn van Emil Krieger en werden in 1956 in brons gegoten.