Abdij van Villers, Cisterciënzer abdij in Villers-la-Ville, België.

Villers Abbey is een voormalig cisterciënzer klooster in België waarvan de overblijfselen romaanse gewelven, bogen en rozetvensters tonen verspreid over uitgestrekte gronden. De stenen structuren staan open naar de lucht, waardoor bezoekers vrij kunnen rondwandelen door de indeling van het middeleeuwse complex.

Twaalf cisterciënzermonniken en drie lekenbroeders uit Clairvaux stichtten de abdij in 1146 op grond die plaatselijke heren schonken; na twee verhuizingen vestigde de gemeenschap zich aan de Thyle. De huidige kerk werd in 1197 in romaanse stijl begonnen en tot 1267 in gotische stijl voortgezet, met het koor klaar in 1217 en de refter in 1267. Spaanse troepen richtten in 1544 schade aan kerk en kloostergang aan; Franse revolutionaire troepen verdreven de monniken op 11 december 1796, waarna een bouwmaterialenhandelaar de gebouwen sloopte. In 1893 kocht de Belgische staat het terrein.

De abdij is genoemd naar Villers-la-Ville, de Waals-Brabantse gemeente waar ze staat. Sinds 1992 beheert de APTCV de site en organiseert ze La Nuit des Chœurs: elk jaar treden koren meerdere avonden na elkaar op verschillende plekken op het terrein op, met klassieke, gospel-, jazz- of popprogramma's, en het festival eindigt met vuurwerk en een concert op het centrale podium.

De plek ligt in een bosrijke omgeving buiten het dorp en kan te voet worden verkend, hoewel het tijd kost om alles te zien. Bezoekers moeten stevig schoeisel dragen en rekening houden met oneffen terrein tussen de stenen structuren.

De abdijkerk is 94 meter lang en de gewelven zijn 23 meter hoog; de bouw begon in 1197 in romaanse stijl, zichtbaar aan het voorportaal, en werd tussen 1210 en 1267 in gotische stijl voortgezet. Hier liggen onder anderen Hendrik II van Brabant, zijn echtgenote Sofia van Thüringen en Jan III van Brabant begraven.