Abdij van Clairefontaine

De abdij van Clairefontaine is een middeleeuws monasteriecomplex in de buurt van Arlon, aan de grens met Luxemburg, met stenen ruines, een medicinale kruidtuin, kapel en grafkelder. De locatie ligt ongeveer vier kilometer van het stadscentrum en is gedeeltelijk opgegraven.

Gravin Ermesinde richtte het klooster in 1247 op als familiebegraafplaats, wat een belangrijke politieke eenwording tussen het grondgebied van Arlon en Luxemburg markeerde. Het cisterciënzer vrouwenklooster breidde zich uit over de volgende eeuwen tot het uiteindelijk werd verlaten.

De abdij was het enige bekende cisterciënzer vrouwenkloster in de regio en trekt nog steeds onderzoekers aan die genteresseerd zijn in vrouwelijke religieuze gemeenschappen. De gebedsspaces en het klooster weerspiegelen het dagelijks leven van de zusters die hier in gebed en arbeid leefden.

Het terrein staat open voor vrije verkenning, zodat bezoekers door stenen passages en ondergrondse secties kunnen wandelen die bereikbaar zijn via oude putten en trappen. Stevig schoeisel wordt aanbevolen omdat het terrein ongelijk is en sommige structuren onvolledig zijn.

Een bron op het terrein werd bekend als plaats van genezing-wonderen die paus Eugenius III rond 1147 zou hebben verricht, waardoor de abdij de naam Clairefontaine (Heldere Fontein) kreeg. Deze pauselijke verbinding met een noordelijk cisterciënzer klooster blijft historisch opmerkelijk.