Mahasthangarh, Archeologische vindplaats in het district Bogura, Bangladesh.

Mahasthangarh is een archeologische vindplaats in het district Bogura in Bangladesh, waar een rechthoekige citadel zich uitstrekt over anderhalve kilometer. Meerdere poorten leiden naar het complex, waaronder Kata Duar en Tamra Dawaza, die toegang bieden tot de ruïnes.

De ontdekking in 1931 van een kalkstenen plaat met zes regels in Prakrit en Brahmischrift dateert de stad op zijn minst in de 3e eeuw v.Chr., toen het een belangrijke stad van het Mauryarijk was genaamd Pundranagara. Het versterkte gebied bleef in gebruik tot de 8e eeuw n.Chr. Francis Buchanan Hamilton lokaliseerde de ruïnes in 1808, en Alexander Cunningham identificeerde ze in 1879 als de hoofdstad van Pundravardhana.

De naam is afgeleid van Mahasthan, wat grote plaats betekent, en weerspiegelt de eeuwenlange verering als heilige grond. Bezoekers zien vandaag tempelsresten en religieuze structuren die laten zien hoe mensen van verschillende geloven hier hun rituelen uitoefenden.

De vindplaats ligt 36 meter boven zeeniveau op rode grond van de Barind-regio en is bereikbaar vanaf de weg van Bogra naar Rangpur. Door het uitgestrekte terrein lopen kost enkele uren en vereist comfortabel schoeisel.

De vondst in 1931 van een kalkstenen plaat met zes regels in Prakrit en Brahmischrift vermeldt een bevel van Ashoka uit de Mauryatijd om graan en geld uit de koninklijke schatkist aan hongerenden te verdelen. De wal van de citadel rijst 11 tot 13 meter boven de vlakte uit, en tot de jaren 1920 lag het binnenland meer dan 4 meter hoger dan het omliggende terrein.