Arslanagića Ćuprija, Ottomaanse brug in Trebinje, Bosnië en Herzegovina.

De Arslanagića Ćuprija is een stenen brug over de Trebišnjica met twee grote en vijf kleinere bogen op drie rivierpijlers. De rijweg is 3,60 m breed en de grote bogen rijzen 15 m boven de normale waterstand; de zijkanten zijn afgezet met uitkragende stenen platen. Een massieve middenpijler van ongeveer 3,60 m breed en 9 m lang verdeelt de overspanningen in een ritme van 1:2:2:1.

Archieven van Dubrovnik vermelden dat de bouw in 1568 begon met tien plaatselijke metselaars en dat de brug in 1574 werd geopend onder Mehmed-Pasja Sokolović. Bijna alle handel, vooral in zout, tussen Midden-Bosnië en Novi (Herceg Novi) liep erover. Na de inname van Novi door Venetië in 1687 trokken welgestelde moslims zich terug naar Trebinje en verloor de oversteek aan belang.

De brug is vernoemd naar Arslan-Aga, een tolbeambte die hier leefde nadat Turkse families zich in Trebinje vestigden na hun terugtrekking uit Herceg Novi in 1687. De naam herinnert aan de commerciële rol die deze plaats speelde.

De brug ligt ongeveer 1,2 kilometer van het centrum van Trebinje en is gemakkelijk te voet bereikbaar. Het gebied eromheen is openbaar toegankelijk en biedt goed uitzicht op het rivierlandschap en omliggende wijken.

De brug werd in 1966 steen voor steen gedemonteerd en op een nabijgelegen veld opgeslagen; de reconstructie werd ontworpen door Energoinvest uit Sarajevo. De blokken werden genummerd en per boot vervoerd, en in 1970 werd de brug heropend in Gradina, enkele kilometers stroomafwaarts. Volgens de legende kwam er een bod uit Canada om de brug te kopen.