Schloss Ottenschlag, Renaissancekasteel in Ottenschlag, Oostenrijk

Kasteel Ottenschlag is een renaissancistisch kasteel op een lichte verhoging aan de noordzijde van de marktplaats van Ottenschlag in Neder-Oostenrijk. De regelmatige tweelaagse hoefijzervormige aanleg heeft drie robuuste ronde hoektorens onder tentdaken, waarbij de binnenplaats aan de oostzijde door een breukstenen muur wordt gesloten. De zuidelijke toegang is een door pilasters geflankeerd renaissanceportaal met de vermelding 1554, vroeger met ophaalbrug, met maniëristische rankreliefs, grotesken en wapens.

Wolfgang von Rogendorf stichtte het kasteel in 1523 als voormalig waterkasteel, gebouwd rond een middeleeuwse burcht die tot in de 18e eeuw bleef bestaan. Het bezit ging van de vrijheren von Polheim (1596–1666) in de 18e eeuw over naar de graven von Herberstein en in de 19e eeuw naar de graven von Falkenhayn. In 1904 gebruikte de industrieel Munk het kasteel als fabriek; vanaf 1931 behoorde het toe aan het Stift Göttweig, kwam het in 1986 aan Neder-Oostenrijk, diende het van 1992 tot 2022 als schoolgebouw en werd het in 2023 aan een particulier verkocht.

Het ingangsportaal vertoont manieristische reliëfs met ingewikkelde patronen van ranken, grotesken en wapenschilden, die de artistieke smaak van de 16e eeuw weerspiegelen. Deze decoratieve details laten zien hoe welgestelde families hun kastelen met verfijnde artistieke details versierde.

Schloss Ottenschlag staat iets verhoogd aan de noordzijde van de marktplaats van Ottenschlag in Neder-Oostenrijk en is een beschermd monument. Van 1992 tot 2022 deed het dienst als schoolgebouw en in 2023 werd het aan een particulier verkocht, waardoor het niet als evenementenlocatie voor bezoekers open is. De toegang ligt in het zuiden via een renaissanceportaal met het jaartal 1554, vroeger met een ophaalbrug.

De zuidvleugel bevat een machtige tongewelfde kelder, en in de westvleugel bleef een schouderboogportaal uit de eerste helft van de 15e eeuw bewaard, een rest van het middeleeuwse kasteel dat tot in de 18e eeuw bestond. Het achtdelige cellengewelf met stervormige sluitsteen in de zuidtoren is het oudste gewelf van het gebouw.