Teile der Stadtbefestigung, Middeleeuwse vestingmuren in Wiener Neustadt, Oostenrijk.

De fortificatiesecties van de stad Wiener Neustadt bestaan uit torens en muursegmenten die ooit de middeleeuwse stad omgaven. De resterende structuren zijn ongeveer acht meter hoog en zijn op verschillende plaatsen rond de oude stad aan alle zijden zichtbaar.

De muren werden op 24 mei 1192 uitgezet, de dag waarop hertog Leopold V van Babenberg met Stiermarken werd beleend, en de bouw begon in het laatste decennium van de 12e eeuw. In het eerste kwart van de 13e eeuw kwamen er vier hoektorens, tien tussenliggende torens en vier stadspoorten. Midden 15e eeuw volgden een gekanteelde weeromgang en zes tussenliggende torens in blokwerk met geboste hoeken; de 16e en 17e eeuw brachten nieuwe torens en bastions.

De naam van de muren leeft voort in het stratenpatroon: de vier middeleeuwse poorten werden tussen 1851 en 1873 afgebroken en hun wapenstenen werden zichtbaar in de gevel van het stadhuis ingemetseld. De Reckturm op de noordwesthoek en de Stubenberger Turm aan de zuidmuur zijn de best zichtbare bewaarde torens tijdens een wandeling door de oude stad.

De fortificatiesecties zijn verspreid over de hele stad en kunnen te voet worden bezocht, met de Reckturm-toren en muursegmenten bij de voormalige Weense Poort als de meest opmerkelijke. Een voettocht rond de perimeter van de oude stad is de beste manier om deze overblijfselen op verschillende locaties te zien.

In de jaren 1550 werd aan de zuidwesthoek een ondergronds kasemattensysteem gebouwd als verborgen wapenkamer. Deze gewelfde kamers waren zorgvuldig in de fortificatie geïntegreerd en tonen de geavanceerde militaire techniek van die tijd.