Schloss Schwanberg, Renaissancekasteel in Bad Schwanberg, Oostenrijk

Schloss Schwanberg is een renaissancekasteeltje in Bad Schwanberg met een trapeziumvormige plattegrond en kolonnades die een binnenplaats aan alle vier zijden omkaderen. De binnenruimtes worden bepaald door sierplafonds van stucwerk die in de 18e eeuw ontstonden.

Rond 1200 stond hier een burcht, van de 13e tot de 15e eeuw in handen van de Pettauers. Wilhelm von Galler liet een nieuw kasteel bouwen, door een poortinscriptie gedateerd op 1581. Stiermarken verwierf het in 1891; vanaf 1892 diende het als landelijk ziekeninstituut, in 1941 werden patiënten in Hartheim vermoord. Sinds 2006 herdenkt een granieten stele de slachtoffers.

De kasteelkapel werd in 1778 ingewijd. Het barokke altaar draagt een schilderij van de Annunciatie met het opschrift „P. Bonifaz. Pinxit 1912”, in 1977 gerestaureerd. Handtekening en jaartal tonen dat de inrichting lang na het ontstaan van het altaar werd vernieuwd.

Het kasteel bevindt zich momenteel in een overgangsfase na de sluiting ervan als woonplek in 2015 en de latere verkoop voor herontwikkeling. Bezoekers moeten vooraf controleren welke gedeelten toegankelijk zijn en wat de bezoekingsuren zijn.

Een granieten monument op het terrein sinds 2006 eert patiënten uit de verpleeghuis-periode die stierven op Schloss Hartheim onder het nazibewind. Deze verbinding koppelt het gebouw aan een belangrijk maar moeilijk hoofdstuk in de Oostenrijkse geschiedenis.