Rotmoosferner, Alpine gletsjer in Sölden, Oostenrijk

De Rotmoosferner is een gletsjer aan het einde van het Rotmoostal in de Ötztaler Alpen in Tirol. In 2010 besloeg hij ongeveer 3 km² tussen ruwweg 3400 en 2400 m hoogte en stroomde hij vanaf de Gurgler Kamm onder de Liebenerspitze (3399 m), Heuflerkogel (3238 m) en Trinkerkogel (3160 m) zo'n 3 km noordwaarts. Tot 28% van het oppervlak is bedekt met donker kryokonietstof, dat kuilen in het ijs smelt.

De gletsjer bereikte zijn maximale grootte in de jaren 1800, gemarkeerd door morainepositieën die vandaag nog steeds zichtbaar zijn, en is sindsdien voortdurend gekrompen. Deze terugtrekking maakt deel uit van het bredere patroon van terugtrekking van berggletschers in de hele regio gedurende de afgelopen 150 jaar.

Lokale bezoekers en bergbeklimmers zien dit gebied als een toegang tot hoog alpijns terrein, waar het landschap het ruwe karakter van het bergenleven toont. De namen van omliggende valleien en pieken weerspiegelen de diepe verbinding van de regio met haar bergerfgoed.

De Rotmoosferner wordt te voet vanuit het Rotmoostal bereikt; geen weg of bus gaat tot het ijs. De eindmorene van 1858 op ongeveer 2300 m markeert de vroegere gletsjergrens en dient als oriëntatiepunt. Het terrein is steil en het weer wisselvallig, dus stevig schoeisel en bergkleding zijn nodig.

Het gletsjerveld van de gletsjer herbergt een opvallend voorbeeld van natuurlijk herstel, waar hardy alpine planten zoals saxifrages en grassen gebieden koloniseren die slechts enkele decennia geleden onder ijs lagen. Deze opkomende ecosystemen tonen aan hoe snel vegetatie zich op nieuw blootgesteld terrein kan vestigen.