Dominikanerkirche Krems, Abdijkerk en museum in Krems, Oostenrijk.

De Dominikanerkirche Krems is een voormalige dominicanenkerk met een driebeukig schip van vijf traveeën en een koor van vier traveeën met een 5/8-sluiting. De eenvoudige gevels tonen elementen van laatromaans tot gotiek, en een slanke dakruiter verheft zich boven het koor. Het middenschip opent via spitsbogen naar de lagere zijbeuken; de restauratie van de jaren 1960 verwijderde de ingebrachte plafonds en scheidswanden.

De dominicanen kregen in 1236 een terrein buiten de stadsmuren; de bouw van de kerk begon rond 1240 en werd in 1244 vermeld, het schip was rond 1260/1265 voltooid en het koor rond 1320/1330. Na een brand in 1410 en gebruik als kruitopslag dat in 1566 ontplofte, keerden de broeders in 1586 terug en legden een crypte onder het koor aan. De jozefinistische hervormingen bevalen in 1783 de opheffing van het klooster en in 1786 werd de kerk geseculariseerd; in 1790 werden schip en koor bouwkundig gescheiden, het koor diende vanaf 1794 als stadstheater en vanaf 1921 als bioscoop, het schip als graanschuur, in de jaren 1880 als brandweerdepot en vanaf 1891 als stadsmuseum.

De kerk is gewijd aan de heiligen Petrus en Paulus. Het belangrijkste kunstwerk is een grote gotische muurschildering van omstreeks 1280 in het schip, 3,5 bij 4,4 meter, met het Laatste Avondmaal, de Kruisiging en de Kroning van Maria; een inscriptie noemt Gozzo von Krems als schenker. Een groot deel van de barokke inrichting, waaronder het hoogaltaar en een Rozenkranskoningin van 1734 van Josef Matthias Götz, werd overgebracht naar de parochiekerk van Tautendorf.

De voormalige kerk staat in Krems an der Donau, in Neder-Oostenrijk. Sinds 2011/2012 gebruikt de Landesgalerie für zeitgenössische Kunst het schip en het koor voor tijdelijke zomertentoonstellingen. Schip en koor werden in 1790 bouwkundig gescheiden, dus er zijn twee afzonderlijke ruimtes in plaats van één doorlopende kerkruimte.

De dakpannen boven het koor waren al oud toen het dakgebinte werd gebouwd: onderzoek in Canada dateerde ze in het midden van de 14e eeuw, waarmee ze als de oudst bekende dakpannen van Oostenrijk gelden. De kerk bewaart ook een monumentale muurschildering in de Oostenrijkse kartelstijl van 3,5 bij 4,4 meter, geschonken door Gozzo von Krems en gedateerd rond 1280.