Schloss Schönwörth, Middeleeuws kasteel in Langkampfen, Oostenrijk

Schloss Schönwörth is een vijf verdiepingen tellende bakstenen woontoren in Niederbreitenbach, gemeente Langkampfen, met muren tot 1,2 m dik en een afgeknot schilddak. Prins Alexander Baratinsky liet een ronde traptoren, een veranda, wagenloodsen, paardenstallen en dienstwoningen toevoegen en een park aanleggen; stenen leeuwen bij de ingang en wapenschilden bij de vensters herinneren aan de familie Löwenstein.

De toren wordt voor het eerst vermeld in 1448, toen hertog Hendrik van Beieren hem verkocht aan Hans Ebbser, beheerder van Kufstein; vermoedelijk werd hij rond 1360 gebouwd door de heren van Freundsberg. De naam Schönwörth komt van een verblijf van de familie Schurff in Volders dat in 1747 door blikseminslag werd verwoest; de Schurffs droegen de titel 'Freiherren von Schönwörth' tot 1688. In 1834 kwam het goed in boerenbezit, en in 1858 kocht de cementfabrikant Alois Kraft de toren.

De naam Schönwörth komt van een buitenplaats van de familie Schurff in Volders, die in 1747 door blikseminslag werd verwoest; de Schurffs droegen de titel „Freiherren von Schönwörth“ tot hun uitsterven in 1688. Stenen leeuwen bij de ingang en wapenschilden op de vensters herinneren aan de familie Löwenstein, eigenaar vanaf 1906.

Het bezit is in privébezit en niet regelmatig geopend voor bezoekers. Informatie over mogelijke bezoeken kan worden verkregen via het gemeentebestuur van Langkampfen.

De stenen leeuwen bij de ingang en de wapenschilden in de vensters herinneren aan de familie Löwenstein: Hubertus Prinz zu Löwenstein, later politicus en schrijver, werd hier in 1906 geboren, het jaar waarin zijn vader Max zu Löwenstein-Scharfeneck het landgoed kocht.