Kolowratshöhle, Natuurlijk grottencomplex in Salzburg, Oostenrijk
De Kolowratshöhle is een uitgebreid grottenstelsel in het Untersberg-massief, dat zich uitstrekt over meerdere kilometers onderaardse gangen. Dit netwerk van natuurlijke gangen en kamers is gedurende miljoenen jaren door geologische processen uitgehold.
In 1842 ontdekte en onderzocht een boerenknecht van de nabije Obere Rosittenalm of Meisterbaueralm deze ijsgrot. Graaf Franz Anton von Kolowrat-Liebsteinsky verleende daarna een royale subsidie waarmee het pad van Glanegg naar de grot kon worden aangelegd. Een eerste grote excursie naar de grot vond plaats op 5 oktober 1845, waarover de Salzburger Zeitung van die dag berichtte.
De grot is genoemd naar graaf Franz Anton von Kolowrat-Liebsteinsky, die na de ontdekking in 1842 door een herder van de nabije Rositten- of Meisterbaueralm een royale subsidie verleende; daarmee werd het pad van Glanegg naar de grot aangelegd. De eerste grotere excursie vond plaats op 5 oktober 1845 en werd beschreven in de Salzburger Zeitung van die dag.
De grot ligt aan de noordzijde van het Untersbergmassief op het grondgebied van de gemeente Grödig; de historische toegang loopt vanaf Glanegg, waar graaf Kolowrat-Liebsteinsky in de jaren 1840 de weg liet financieren. In de ingangshal ligt ijs, waardoor de vloer ook in de zomer glad en koud is; stevig schoeisel en warme, weerbestendige kleding zijn nodig. De grot is een onderzoekslocatie en geen showgrot, dus niet toegankelijk voor gewone bezoekers.
Het ijsvlak in de ingangshal aan de noordzijde van het Untersbergmassief werd vroeger gebruikt om te schaatsen. Het smolt geleidelijk steeds verder weg nadat de grot ingang zonder inzicht kunstmatig was vergroot. In 1876 observeerde Eberhard Fugger er het smelten van ijspegels in de zomer.
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 95.241 bijdragers wereldwijd.