Stift Pöllau, Augustijner klooster in Pöllau, Oostenrijk.

Stift Pöllau is een voormalig Augustijner klooster met een grote centrale koepel en meerdere gebouwen met symmetrische vleugels en gedetailleerde stenen gevels. Het complex herbergt vandaag een muziekschool, tentoonstellingsruimten en het Europees Centrum voor Natuurkundegeschiedenis en Echofysica, opgericht in 2010.

Hans von Neuberg, eigenaar van kasteel en markt Pöllau, bepaalde in zijn testament van 1482 dat het kasteel na zijn dood een Augustijner klooster zou worden. In 1504 stichtte zijn zwager Christoph von St. Georgen-Pösing het klooster, en acht kanunniken verhuisden van Vorau onder proost Ulrich. Een verbouwing begon in 1677 onder proost Michael Josef Maister; de kerk werd in 1779 voltooid met het hoogaltaar. Het klooster werd in 1785 opgeheven tijdens de Jozefinistische hervormingen.

De fresco's van Mathias von Görz bedekken de gewelven zonder enig stucwerk, en hun programma verbindt de zijkapellen met de koepel: de onderaan afgebeelde martelaren stijgen op naar het Laatste Oordeel in het schip en vervolgens naar de lantaarn. Görz ontleende motieven aan Romeinse kerken als Sant'Andrea della Valle en Sant'Ignazio.

Het complex is in het algemeen voor bezoekers geopend, hoewel de muziekschool en tentoonstellingsruimten variabele openingstijden kunnen hebben. Het is raadzaam de specifieke toegangsvoorwaarden vóór een bezoek te controleren, vooral als u bepaalde gebieden wilt zien.

Sinds 1990 is de kerk een dochterkerk van de Basiliek van Sint-Jan van Lateranen in Rome, een status die buiten Italië zelden wordt verleend. Haar plattegrond met zijkapellen, viering en ronde tamboerkoepel met lantaarn volgt Romeinse voorbeelden, niet de renaissance.