Garsten Abbey, Benedictijns klooster in Garsten, Oostenrijk

De abdij van Garsten is een voormalig benedictijnenklooster in Garsten, Opper-Oostenrijk. Het lange gebouw van twee verdiepingen heeft een lichtgele gevel met witte pilasters, rijen rechthoekige ramen met donkere kozijnen en een steil, met sneeuw bedekt dak met dakkapellen en een hogere centrale geveltop boven een boogvormige ingang. Sinds 1851 huisvesten de kloostergebouwen de Justizanstalt Garsten, een gevangenis; de voormalige abdijkerk, gebouwd door de familie Carlone, dient als parochiekerk.

Ottokar II van Steiermark stichtte Garsten tussen 1080 en 1082 als huis- en grafklooster, eerst bewoond door wereldlijke kanunniken. In 1107 werd het een van Göttweig afhankelijk priorij en in 1110/11 een zelfstandige benedictijnenabdij; de kanunniken werden tot de omzetting gedwongen, waarbij een zekere Eberhard werd vastgebonden en gegeseld tot hij toegaf. Abt Berthold (1111–1142) maakte het klooster het centrum van de Eisenwurzen. Jozef II hief de abdij in 1787 op; sinds 1851 doen de gebouwen dienst als gevangenis.

De parochiekerk bewaart Nederlandse wandtapijten die in advent en vasten worden bedekt met vastendoeken van Kremser Schmidt. De Losenstein-kapel bevat de grafkelder van de familie Losenstein, en het Berthold-orgel werd op 8 december 2009 ingewijd na herbouw door Rudolf von Beckerath Orgelbau, waarbij twee ongeveer honderd jaar oude kasten van Franz Hölzl opnieuw werden gebruikt.

Een kerstmarkt draait seizoensgebonden op het Am Platzl-plein en biedt een natuurlijk startpunt voor bezoekers om het terrein te verkennen. De toegankelijkheid is beperkt omdat delen van het complex een actieve gevangenisinrichting blijven.

Het monastieke theater werd in 1789 afgebroken en naar Steyr vervoerd, waar het werd herbouwd als stadstheater. Dit toneel werd een belangrijk cultuureluchtingspunt voor de regio voordat het uiteindelijk in een muziekschool werd omgezet.