Stadtpfarrkirche Freistadt, Parochiekerk in Freistadt, Oostenrijk

De Stadtpfarrkirche Freistadt is een vijfbeukige basiliek met een Romaanse kern en gotische uitbreidingen. Het oostkoor, rond 1501 herbouwd door steenhouwer Mathes Klayndl, werd verhoogd tot 16 m en met 8 m verlengd, en heeft een netgewelf en maaswerkvensters. De twee buitenste zijbeuken zijn ingekort tot drie vensterassen omdat het hoofdplein de ruimte beperkte.

De burgers van Freistadt begonnen kort na de stichting van de stad met de bouw van hun eigen kerk; rond 1288 werd ze bij de wijding voor het eerst schriftelijk vermeld. De oorspronkelijk drieschepige romaanse basiliek werd in de 14e en 15e eeuw gotisch gemaakt, en tegen 1522 werd een vijfde, verkorte zijschip toegevoegd. De stadsbranden van 13 september 1507 en 1 september 1516 verwoestten de volledige binneninrichting; alleen muren en gewelven bleven staan. De wederopbouw viel in de tijd van de Reformatie, en in 1687 begon de barokisering.

De kerk is gewijd aan de heilige Catharina van Alexandrië. Meester Hans Hens sneed in 1641 een hoogaltaar van 15 meter hoog en 7 meter breed, dat in 1875 werd afgebroken; het schilderij van Adrian Bloemaert met het martelaarschap en de glorie van de heilige hangt nog in het oostkoor. Tot de barokke inrichting vanaf 1687 behoren vier zijaltaren, biechtstoelen en marmeren communiebanken.

De kerk staat direct aan de Hauptplatz, naast het voormalige stadhuis dat nu het districtsgerecht huisvest, en de ingang ligt aan de pleinzijde. De verkorte zijbeuken aan de pleinzijde laten zien hoe krap het gebouw in zijn perceel paste. Neem de tijd om buiten rond te lopen en het oostkoor en de aangrenzende toren te bekijken.

De vijf schepen ontstonden uit ruimtegebrek: tot 1522 werd aan elke zijde een extra, tot drie vensterassen verkort zijschip bijgebouwd, omdat de zijde aan de Hauptplatz zijschepen van gelijke lengte verhinderde. Het door Hans Hens in 1641 gesneden hoogaltaar was 15 m hoog en 7 m breed; in 1875 werd het afgebroken.