Stadtpfarrkirche, Parochiekerk in Wels, Oostenrijk

De Stadtpfarrkirche is een driebeukige gotische basiliek in Wels waarvan de westtoren en onderste verdiepingen een romaanse kern bewaren. De toren werd in 1731-1732 verhoogd door Johann Michael Prunner en voorzien van een ui-koepel; het westportaal is aan de buitenkant barok, terwijl het vroegere romaanse portaal binnen nog zichtbaar is. Het schip heeft een kruisribgewelf op zes, deels romaanse pijlers.

Voor het eerst gedocumenteerd op 13 april 888, toen koning Arnulf zijn kapelaan Zazco de kapel in Wels als eigendom schonk; later behoorde ze toe aan de abdij van Kremsmünster. In de 13e eeuw werd de kapel vervangen door een Romaanse basiliek, en in de 14e eeuw herbouwd als driebeukige gotische kerk, waarbij Romaanse elementen bewaard bleven. De westtoren werd in 1731-1732 verhoogd en voorzien van een uiendak door Johann Michael Prunner, onder burgemeester Johann Paumgartner.

De kerk herbergt marmeren sarcofagen van de adellijke familie Polheim, hierheen gebracht na de sluiting van het minoritenklooster in 1785. Deze graven tonen de verbinding tussen het gebouw en de lokale adellijke geschiedenis.

De kerk staat in Wels; het middeleeuwse kerkhof eromheen werd in 1559 verplaatst naar het huidige marktterrein, en aan de buitenmuren zijn epitafen van deze opgeheven begraafplaatsen aangebracht. Binnen opent het schip zich via een barok westportaal, terwijl het vroegere romaanse portaal zichtbaar blijft.

De crypte onder het doopkapel, 8 meter lang en 4,6 meter breed, gebruikt een oude grafsteen als deksel, met de gebeeldhouwde zijde naar beneden. Binnen zijn rood-oker inscripties en het jaartal 1692 bewaard.