Wildbichler Brücke, Verkeersbrug in Kufstein, Oostenrijk

De Wildbichler Brücke is een wegburg in Kufstein over de Inn, de Tiroler Straße B 171 en de spoorlijn Unterinntalbahn. De Inntalautobahn A 12 en de Wildbichler Straße B 175 lopen op twee aparte bruggen, elk met een bovenliggend wegdek. De twee bruggen delen een 52 m lange rivierpijler en hebben eigen pijlers op de linkeroever; de totale breedte is 42 m. De landhoofden en pijlers zijn van gewapend beton, de dekken van voorgespannen beton.

De structuur werd gebouwd tussen 1966 en 1969 met behulp van een innovatieve methode voor het inschuiven van bouwsegmenten, ontwikkeld door ingenieurs Willi Baur en Fritz Leonhardt. Deze constructietechniek vertegenwoordigde een technische vooruitgang voor die tijd en stelde nieuwe normen in de brugbouw.

De naam van de brug komt van de Wildbichler Straße B 175, de weg naar Wildbichl die haar naast de A 12 kruist. Op twee aparte dekken liggen de autosnelweg en de regionale weg naast elkaar, en de gemeenschappelijke 52 m lange rivierpijler is het punt waar alle drie de constructies rusten. Toen het dek in juli 1990 wegzakte, werd al het verkeer omgeleid via het centrum van Kufstein en werd de ÖBB-lijn tijdelijk gesloten.

De brug draagt de A 12 en de B 175 op twee gescheiden bruggen, dus bestuurders moeten de bewegwijzering naar de juiste rijbaan volgen. Tijdens de sluiting van 1990 werd al het autosnelweg- en hoofdwegverkeer omgeleid door het centrum van Kufstein en werd de ÖBB-lijn tijdelijk gesloten.

De Wildbichler Brücke was de eerste brug die werd gebouwd met de door Willi Baur en Fritz Leonhardt ontwikkelde taktschiebmethode. De drie dekken rusten op één gedeelde rivierpijler van 52 meter, en de totale breedte is 42 meter. De hoofdoverspanningen meten 59,4 + 3 × 102,4 + 59,4 meter.