Wassermannsloch, Karstbrongrot in Eisenerz, Oostenrijk

De Wassermannsloch, ook Schwarze Lacke of Neustücklgrotte genoemd, is een karstbron in het Erzbachdal ten oosten van Oberjassingau, tussen Hieflau en Eisenerz. De opgemeten gangen beslaan 1084 m, waarmee het de langste Oostenrijkse grot is die achter een permanente sifon is opgemeten. De bron ligt op particulier terrein en geeft gemiddeld 524 l/s.

De eerste gedocumenteerde verkenning vond plaats in 1747 toen Joseph Anton Nagel de grot onderzocht namens de Oostenrijkse keizer. Sinds 1995 zijn onderwaterpassages met moderne apparatuur verkend en in kaart gebracht.

De naam verwijst naar een oude legende over een watergeest die mensen naar ijzerertsmijnen zou hebben geleid. Dit verhaal verbindt de plek met de lange mijntraditie van de regio.

De bron ligt ten oosten van Oberjassingau in het dal van de Erzbach op particulier terrein, toegang dus alleen met toestemming van de eigenaar. De grot loopt achter een permanent sifon verder en wordt opgemeten door leden van het Verein für Höhlenkunde in Obersteier in het project "Aquarius". De afvoer schommelt tussen 50 en 10.000 liter per seconde, waardoor het waterpeil snel verandert.

Met een opgemeten totale lengte van 1084 meter is het Wassermannsloch volgens de stand van 2014 de langste grot van Oostenrijk die achter een permanent sifon is opgemeten. De gemiddelde afvoer bedraagt 524 liter per seconde, met waarden van 50 tot 10.000 liter per seconde. De ingang ligt ten oosten van Oberjassingau in het dal van de Erzbach, op particulier terrein.