Schloss Irnharting, Voormalig waterkasteel in Gunskirchen, Oostenrijk

Schloss Irnharting is een voormalig waterkasteel waarvan de twee gebouwencomplexen ooit op twee eilanden in een grote vijver stonden, waarvan slechts onbeduidende resten over zijn. Het voorste complex is een drielaagse structuur met een toren uit 1533, waarvan de voet als poorthal is ingericht en oorspronkelijk de enige toegang vormde; een gemetselde brug overspant de gracht. Het tweede complex, een in 1640 gebouwd herenhuis, is nu het bewoonde deel, en de driehoekige binnenplaats met de toren lijkt op een ruïne.

Het „Haus ze Yermhärting“ werd op 14 augustus 1349 voor het eerst vermeld en was in bezit van Ulrich von Thann. In 1399 gaf de bisschop van Passau het als leen aan Hans Meurlin; in de tweede helft van de 15e eeuw bezat Wolf Oberheimer het, in 1479 ging het naar de Polheimer. Na verwoesting in de Boerenoorlogen liet Johann Paul Spindler slot en kapel vanaf 1632 herstellen; zijn nakomelingen hielden het tot graaf Maximilian Spindler, vanaf 1805 volgden het Religiefonds en meerdere eigenaren tot de familie Fischer von Ankern.

De naam Irnharting gaat terug op de vorm „Haus ze Yermhärting” uit 1349. Een plaatselijke sage vertelt dat twee adellijke jonkvrouwen in 1329 verdwaalden in het bos ten westen van Gunskirchen, een kerkje beloofden en gered werden; hun vader liet daarop een kapel en een kasteel bouwen. Sinds 2019 dient de driehoekige binnenplaats voor de jaarlijkse Mostkost, het ciderfeest.

Het kasteel staat in het dorp Irnharting, in de marktgemeente Gunskirchen, district Wels-Land. Het is particulier bezit en bezoekers wordt de toegang geweigerd, dus het complex is alleen van buiten te zien. De toren en de driehoekige binnenplaats zijn bijna 200 jaar niet gerenoveerd en delen van de daken zijn ingestort.

De toren en de driehoekige binnenplaats werden in 1533 gebouwd; de binnenplaats was ooit verdeeld in huurwoningen en staat nu dakloos, nadat een brand op 13 juli 2019 verdere schade veroorzaakte en delen van de daken instortten. De barokke kap van de toren ging verloren bij een brand in de biddweek van 1865; daarna kreeg hij een schilddak en verdwenen uurwerk en klokken.