Schloss Ernstbrunn, Middeleeuws kasteel in Ernstbrunn, Oostenrijk

Schloss Ernstbrunn is een kasteel in Ernstbrunn, Neder-Oostenrijk, gebouwd op een kalkstenen rots met steile hellingen aan meerdere zijden. Het complex heeft vier binnenplaatsen en ligt in een groot park dat om het hoofdgebouw heen ligt.

Rond 1180 wordt een Heinrich de Ernstbrunne als getuige genoemd in een oorkonde uit Klosterneuburg, en de middeleeuwse kernburcht op zijn kalkstenen rots dateert uit de 12e en 13e eeuw. Rudolf Graf von Sinzendorf liet het voorburcht tussen 1672 en 1677 in barokke vorm herbouwen, zoals zijn door twee leeuwen gehouden wapen boven het rondboogportaal toont. Vanaf de jaren 1770 bouwde vorst Prosper von Sinzendorf het complex uit tot een slot, met Benedict Henrici als architect en beeldhouwer en Jacobus Wanderl voor het interieur; met hem stierven de Sinzendorfs in 1822 uit.

Het kasteel is sinds 1828 eigendom van het vorstenhuis Reuss, toen Hendrik LXIV van Reuss-Köstritz de heerlijkheid overnam na een slepende erfenisstrijd; de familie woont er nog steeds. In de in de tweede helft van de 17e eeuw aangelegde tuin resteren een tempelfontein, een Nikè-zuil genaamd "Schwarze Gretl", een obelisk ter ere van veldmaarschalk Gideon von Loudon en een monument voor kanselier Franz Josef von Saurau.

Het kasteel staat in een bos ten noordwesten van het centrum van Ernstbrunn, boven het dorpje Dörfles, niet in het dorp zelf. Het is een particuliere residentie van de familie Reuss, dus alleen de buitenkant en de omgeving zijn toegankelijk. De vroegbarokke fontein met 16 wapenschilden staat direct voor de poort.

De vroegbarokke fontein voor de poort draagt 16 wapenschilden: vier op de schacht onder de kom en twaalf in paren langs de rand van het zeshoekige bassin. Ze tonen de voorouders van Rudolf graaf van Sinzendorf en Eva Susanna gravin van Zinzendorf und Pottendorf, het opdrachtgevende echtpaar.