Villa Trapp, Beschermd erfgoed villa in Aigen, Salzburg, Oostenrijk.

Villa Trapp is een tweelaagse villa met lichtgele gevel en witte omlijsting; het donkergrijze mansardedak draagt vier dakkapellen met gebogen fronton. De linkergevel heeft drie hoge vensters met roeden per verdieping; in het midden springt de wit geschilderde begane grond iets vooruit, met een boogdeur onder een bovenlicht, geflankeerd door twee boognissen met kleine vensters en wandlantaarns. Rechts hebben twee bovenvensters donkere luiken. Architect Valentin Ceconi bouwde haar in 1863.

Architect Valentin Ceconi bouwde de villa in 1863; in 1864 werd ze verkocht aan Walburga Weinwurm, vandaar de naam Villa Walburga. In 1883 kocht gravin Berta Lamberg het pand en liet het naar het noorden uitbreiden met twee traveeën en torens. Georg Ludwig von Trapp, een kleinzoon van graaf Lamberg, nam de villa in 1923 over en liet haar verbouwen door Spindler & Rehrl, waarbij de zolder voor zijn zeven kinderen werd ingericht; het gezin woonde er tot de vlucht naar de VS in 1938. Tijdens het naziregime verbleef Heinrich Himmler in het huis, dat in 1953 aan de Missionarissen van het Kostbaar Bloed kwam.

Het huis heet Villa Trapp omdat Georg Ludwig von Trapp er in 1923 zijn gezin vestigde; de naam verspreidde zich via de film Die Trapp-Familie uit 1956 en de musical The Sound of Music. Het gezin woonde hier tot de vlucht voor de nazi's in 1938. Sinds 2021 beheren de Missionarissen van het Kostbaar Bloed het als Haus Magnificat; de kapel is hersteld met de opgeslagen kleurige glas-in-loodramen.

De villa staat aan de Traunstraße 36 in de Salzburgse wijk Aigen, vlak bij de Georg-von-Trapp-Straße. Sinds het einde van het hotelhuurcontract in 2021 wordt het pand door de Missionarissen van het Kostbaar Bloed beheerd als 'Haus Magnificat', met ruimtes voor lekenleden van de orde en voor mensen die komen voor bezinning of retraites. De kapel, opnieuw ingericht met de opgeslagen kleurige kerkramen, hoort weer bij het huis.

De kapel die Himmler zogenaamd tot bierhal liet ombouwen, stond in de oorspronkelijke bouwplannen helemaal niet als kapelruimte. Na de overname door de orde werd de kapel opnieuw ingericht met opgeslagen bonte kerkramen.