Church of Spitz, Lower Austria, Katholieke parochiekerk in Spitz, Oostenrijk

De Kerk van Spitz is een laatgotische hallenkerk met een hoog zadeldak en een vier verdiepingen tellende westtoren waarvan het steile schilddak met veelkleurig geglazuurde dakpannen is bedekt, beschouwd als het enige volledig bewaarde laatmiddeleeuwse polychrome torendak van Oostenrijk. Het schip en het lange koor hebben drielichtige spitsboogvensters met gevarieerd maaswerk en getrapte steunberen, en rondom is een middeleeuwse verdedigingsmuur met getrapte steunpilaren bewaard.

Een kapel wordt in 1163 vermeld; de kerk werd in 1222/25 tot parochiekerk verheven, met in 1229 een pastoor in Spitz. Van 1238 tot 1803 was zij ingelijfd bij de abdij van Niederaltaich en onder pastoor Johann Grienwald werd zij tot proosdij verheven. Het laatgotische schip werd van de 14e eeuw tot 1517 gebouwd.

De kerk is gewijd aan de heilige Mauritius en was ook aan de heilige Godehard gewijd; een kapel hier wordt in 1163 vermeld en een pastoor in Spitz in 1229. Van 1238 tot 1803 was de parochie ingelijfd bij de abdij van Niederaltaich en onder pastoor Johann Grienwald tot proosdij verheven. In het schip dragen gebeeldhouwde sluitstenen de wapens van Spitz en Niederaltaich.

De kerk staat aan de Kirchenplatz in het oostelijke deel van Spitz, niet aan de Donauoever. Rondom is een middeleeuwse, vroeger verdedigingsmuur bewaard, met getrapte steunberen en grote onbewerkte steenblokken. De vier verdiepingen tellende westtoren draagt het enige volledig bewaarde laatmiddeleeuwse polychrome kerktorendak van Oostenrijk.

De vier verdiepingen tellende westtoren is gedekt met veelkleurig geglazuurde dakpannen en geldt als het enige volledig bewaarde laatmiddeleeuwse polychrome torendak van Oostenrijk. Boven de afgeschuinde spitsboogpoort is een kopsculptuur ingemetseld; de begane grond heeft een kruisribgewelf met een sluitsteen van roset en maskergezicht.