Nibelungenbrücke, Weg- en trambrug in Linz, Oostenrijk

De Nibelungenbrug is een 250 m lange en 30 m brede volwandliggerbrug met drie overspanningen, die zes rijstroken en tramsporen over de Donau voert tussen Innenstadt en Urfahr. Ze rust op twee betonnen pijlers, met een doorvaartbreedte van 90,1 m ertussen. Lichte leuningen begrenzen het dek en een verhoogde wandelweg met een lage borstwering loopt langs de zijkant.

De brug werd van 1938 tot 1940 gebouwd naar plannen van ingenieur Karl Schaechterle en architect Friedrich Tamms, met Werner Sarlay als bouwleider; zij verving een houten overgang die Maximiliaan I in 1497 toestond en een ijzeren brug uit 1872. De geplande ruiterstandbeelden van Siegfried, Kriemhild, Gunther en Brunhild kwamen niet tot stand.

De brug draagt de naam van de Duitse legende en verbindt twee wijken die duizenden mensen dagelijks oversteken. Het is onderdeel geworden van de stadsgeografie en wordt door inwoners gezien als een natuurlijke verbinding tussen buurten.

De brug is goed bereikbaar met openbaar vervoer, vooral met tramlijnen die het centrum met het noorden verbinden. Voetgangers en fietsers kunnen de structuur ook oversteken en genieten van uitzichten over de rivier.

De granieten platen van de wandelpaden meten ongeveer een meter in het vierkant. De brug zou vier 6,5 m hoge ruiterstandbeelden van Nibelungenfiguren dragen, besteld bij beeldhouwer Bernhard Graf Plettenberg; de oorlog verhinderde de uitvoering. Bij een rondleiding stonden twee gipsmodellen op ware grootte, „Kriemhild“ en „Siegfried“, enkele maanden op de brug.