Parish church of St. Gallus, Katholieke parochiekerk in Bregenz, Oostenrijk

De Pfarrkirche St. Gallus is een barokke katholieke kerk op een terras in de Bregenzer wijk Dorf, boven het Thalbachdal. Een machtige laatgotische westtoren met golvende gevel en uiendak staat voor een steil zadeldak met lage zijkapellen en een ingesnoerd koor. Binnen rust het vlakke kruisgewelf van het driebeukige schip op muren met stuccokapitelen.

Een romaanse kerk stond hier vanaf de tweede helft van de 5e eeuw; toen Columbanus en Gallus in 610 in Bregenz verbleven, troffen zij haar verwoest aan en wijdden haar aan de heilige Aurelia. De kerk wordt in 1079 genoemd bij de stichting van de abdij Mehrerau, en in 1380 werd het eenbeukige gebouw met vierkant koor ingewijd. Na een brand in 1477 verrezen een nieuw koor met 3/8-sluiting en een westtoren, ingewijd in 1480; Franz Anton Beer verbouwde het interieur in 1737.

De kerk is gewijd aan de heilige Gallus, de Ierse monnik die rond 610 met Columbanus in Bregenz verbleef en er een verwoeste kerk aantrof. Het interieur herinnert aan die tijd van begunstiging: het hoogaltaar van 1746 van Abraham Bader toont Gallus onder de beelden, en Maria Theresia, die er 1500 gulden voor schonk, zou haar trekken hebben geleend aan de herderin op het schilderij van de Aanbidding.

De kerk staat op een terras aan de Kirchplatz in de wijk Dorf, ten zuidoosten van de oude stad, op grond die afhelt naar de Thalbach en stijgt naar het Gallusstift en de Gebhardsberg. Voor de westgevel staat een laatgotische toren waarvan de begane grond een overwelfde voorhal vormt.

De kerk staat op een terras boven de Thalbach, tussen het Gallusstift en de Gebhardsberg. De opgraving van 1973 legde onder de vloer een vroegromaans rechthoekig gebouw en een driebeukige voorganger bloot. Het zilveraltaar, ongeveer 40 zilverstukken vooral uit Augsburgse werkplaatsen, werd lang in de sacristie bewaard en alleen bij bijzondere gelegenheden voor het hoogaltaar opgesteld; sinds 2010 staat het in de linkerzijkapel.