Grünloch, Kalksteen doline bij Lunz am See, Oostenrijk

De Grünloch is een doline op 1270 m boven zeeniveau op het Dürrenstein-plateau in de Ybbstaler Alpen in Neder-Oostenrijk. De depressie heeft een diameter van ongeveer 500 m, een hoogteverschil van ongeveer 50 m bij de laagste zadel, de Lechnergraben, en een bodem van slechts ongeveer 100 m in diameter.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog had de Wehrmacht in het Grünloch een proefstation waar voertuigmotoren werden getest op geschiktheid voor gebruik in Siberië. Sterk verroeste resten uit die tijd zijn nog in de doline te zien. Tussen 19 februari en 4 maart 1932 werd hier een temperatuur van −52,6 °C gemeten.

De naam Grünloch verwijst naar de groene kom van dit bekken in de Ybbstaler Alpen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog had de Wehrmacht hier een proefstation waar voertuigmotoren werden getest op geschiktheid voor Siberische omstandigheden; sterk verroeste resten uit die tijd zijn nog te zien. Tegenwoordig staat de plek bekend om zijn toendra-achtige vegetatie, waar alleen planten overleven die in de winter volledig onder sneeuw liggen.

Het bezoeken van de dolina vereist stevig schoeisel en voorbereiding op veranderende omstandigheden, vooral bij het afdalen naar diepere gebieden. Bezoekers moeten weten dat de temperaturen op de bodem veel kouder kunnen zijn dan in de omgeving, zelfs op warme dagen.

De laagste hier gemeten temperatuur was −52,6 °C, tussen 19 februari en 4 maart 1932; op 25 december 2003 volgde −47,1 °C. Het officiële Oostenrijkse record van de ZAMG blijft echter −37,4 °C, op het Sonnblick-observatorium op 2 januari 1905. Zulke waarden vragen tegelijk arctische lucht, heldere hemel, sneeuw en windstilte.